Veel ruzies en trage besluitvorming. Dat zijn belangrijke kenmerken van de samenwerking tussen publieke en private partijen in Amsterdam op citymarketinggebied. Dat is de conclusie van promotieonderzoek dat Angelique Lombarts deed aan de Vrije Universiteit Amsterdam.
Zij beschrijft hoe de samenwerking de afgelopen acht jaar tot stand komt en zich heeft ontwikkeld. Lombarts: “Een lange termijn beleidsproces als citymarketing moet geen politiek instrument zijn. Directe bemoeienis van de politiek moet daarom zoveel mogelijk worden beperkt zodat niet elk nieuw college het citymarketingproces kan omgooien.”
Hedendaagse stedelijke beleidsprocessen komen niet alleen meer tot stand door wethouders en ambtenaren. Beleidsbepaling en -uitvoering krijgt in steeds grotere mate te maken met inmenging van derden: het bedrijfsleven, het sociale middenveld en soms ook de lokale bevolking. Citymarketing is zo’n beleidsveld waar zich dit voordoet. Citymarketing is een complex proces dat pas recentelijk is opgekomen en dat zowel in de praktijk als in de (academische) literatuur nog een ‘onontgonnen terrein’ is. Lombarts omschrijft het in haar proefschrift als ‘een complex beleidsproces bestaande uit verschillende, met elkaar samenhangende activiteiten gericht op het behouden en aantrekken van specifieke doelgroepen waarbij verscheidene stakeholders met uiteenlopende belangen betrokken zijn’. (bron: communicatieonline.nl).
Lees meer.
In tijden van crisis wordt de een harder geraakt dan de ander. Daarbij kunnen de problemen elkaar gaan opvolgen. Je verliest je baan, je krijgt schulden en dan gaat je wasmachine kapot... Elkaar een handje helpen was vroeger vanzelfsprekend, maar is gelukkig ook vandaag de dag nog aanwezig.
