zaterdag 22 augustus 2015

Steeds meer steden kiezen voor reclamevrije binnenstad

Steeds meer steden kiezen ervoor om reclameborden uit het straatbeeld te verbannen. Na onder meer Sao Paulo, Grenoble en Parijs wil ook New York maatregelen gaan nemen om het aantal reclame-uitingen in de stad terug te kunnen dringen. Dat schrijft The Guardian. Volgens een VN-rapport zou de voortdurende blootstelling aan advertenties een grote invloed hebben op het culturele leven en is het daarom belangrijk dat de balans in het gebruik van de publieke ruimte wordt hersteld.

Lees meer via The Guardian (bron: Nieuws van de Vooruitgang) 

woensdag 15 juli 2015

Transparantie en invloed

Recent ontving ik een afschrift van mijn ziektekostenverzekeraar waarbij het ook mij ook opviel dat ik opeens een bedrag moest betalen voor het advies van de apotheker. Vandaag werd het nieuws verspreid dat 50% van de apotheekmedewerkers vanwege deze advieskosten op onvriendelijke wijze benaderd worden. Wat is hier misgegaan in de communicatie.

Minister Schippers had vorig jaar bedacht dat het goed was de ziektekosten meer transparant te maken. Goed plan lijkt me. Alleen ik - en blijkbaar ik niet alleen - had dit nieuws gemist.

Vanwege dit besluit van de minister ontvangen we nu nieuwe facturen van onze verzekeraar. Hierbij ontbreekt echter iedere toelichting.

Het was zinvol geweest wanneer de verzekeraars hadden gecommuniceerd dat we voortaan facturen met een onderverdeling in de kosten ontvangen, zodat we zien waar de kosten van medicijnen uit zijn opgebouwd, nl. het medicijn, het klaar maken van het medicijn plus het advies over het medicijn van de apotheker. blijkbaar betaalden we dit voorheen al, zonder dat we dat wisten. En eigenlijk is het ook niet vreemd. Niemand werkt voor niets en de relatie apotheker - medicijnfabrikanten zou zo onafhankelijk mogelijk moeten zijn, niet waar. Dan is het fijn om te zien wat het werk van de apotheker kost. Dat hebben we immers van andere beroepen ook inzichtelijk.

Echter, de enige maar in deze toename van de transparantie in communicatie is: we weten nu meer, maar we kunnen er niets mee. Het schijnt dat burgers nu het advies van de apotheker weigeren, terwijl de apotheker vanuit het Rijk verplicht is ons goed over het medicijn te adviseren. Daar moeten we inderdaad ook niet op bezuinigen. Dus wat is dan de waarde van de inzage in kosten, als je er verder niets mee kan?

Het is een nieuwe wereld die voor ons open gaat...medicijnen van verschillende prijsklassen die concurreren en transparantie in de kosten van de gezondheidszorg. Een goede zaak, maar heldere communicatie vooraf over wat we als afnemer wel of niet kunnen of mogen was prettig geweest.

maandag 13 juli 2015

Krachtige taal in geschreven teksten

‘Akelig mooi’, ‘uiterst belangwekkend’, ‘spuugzat’, ‘een tsunami van klachten’: taalgebruikers kunnen hun mening kracht bijzetten met allerlei stijlmiddelen. Christine Liebrecht onderzocht in haar promotieonderzoek het voorkomen en de perceptie van dergelijke versterkers of taalintensiveerders.
Uit de analyse van een groot aantal teksten kwam naar voren dat internetteksten meer intensiveerders bevatten dan krantenteksten, columnisten meer intensiveerders gebruiken dan recensenten, reageerders op de website van Elsevier meer versterkers gebruiken dan reageerders op de website van NRC en Spits, en dat bij een emotioneel onderwerp vaker intensiveerders worden gebruikt dan bij een minder emotioneel onderwerp. In een experimenteel onderzoek bleek dat een negatieve uiting in het algemeen krachtiger wordt gevonden dan een positieve uiting (‘een slecht hotel’ vinden de proefpersonen krachtiger dan ‘een goed hotel’). Maar dat verschil verdwijnt als de uitspraken versterkt worden: ‘een verschrikkelijk hotel’ is even krachtig als ‘een fantastisch hotel’.
Christina Cornelia Liebrecht (’s-Hertogenbosch, 1985) studeerde Nederlandse Taal.

Voor haar promotieonderzoek werkte ze anderhalf jaar als tekstschrijver bij een communicatieadviesbureau en sinds januari 2014 is Liebrecht docent en onderzoeker Corporate Communicatie aan de Universiteit van Amsterdam (UvA). Daarnaast is ze mede-initiatiefnemer van het landelijke platform Slechte Slogans. http://slechteslogans.blogspot.nl/

Het volledige proefschrift is te vinden in de Radboud Repository.
http://hdl.handle.net/2066/141116